
Jeden bohater, bez klasy i bez poziomu. Umiejętności rozwijają się w czasie rzeczywistym, nawet kiedy śpisz. Miecz wykuwa gracz — z wilka nie wypada. A za murem można go stracić.
Za darmo. W przeglądarce, nic nie trzeba instalować.

Jeden wydobył rudę, drugi wykuł ostrze, trzeci je sprzedał. Na każdej rzeczy zapisano, kto ją zrobił, kto nosił i gdzie ją zgubiono. Wiecznych rzeczy nie ma: każda naprawa obcina limit wytrzymałości, więc kowal nie siedzi bez roboty.

Wspólnej aukcji nie ma. Ruda jest tania pod górami i droga na polach, a między nimi leży droga, na której bywa różnie. Towar niesie się samemu, na własnych plecach. Różnica w cenie to zarobek kupca.

Ustaw w kolejce do dziesięciu umiejętności i idź. Bohater uczy się w czasie rzeczywistym, czy jesteś w grze, czy nie. Klasy nie ma: bierzesz miecz i płyty — stoisz w pierwszym szeregu, bierzesz kostur — jesteś magiem. Ale ten, kto latami uczył się mieczy, tnie lepiej.

Każda ziemia ma bezpieczeństwo od 10 do 1. Pod murami śmierć niczego nie zabiera. Na pograniczu tracisz plecak. W dziczy i w Darklands tracisz wszystko, ale tam leży najlepszy łup. Twoje rzeczy leżą w ziemi trzy doby i znaleźć je może każdy.
Robotę dają ludzie: karczmarka, kapitan straży, kowal, kupcowa. Każdy ma swój charakter i swój interes. Zadanie to sytuacja z wyborem: namówić, skłamać, przejść po cichu albo wyjąć miecz. Co z tego wyjdzie, zależy od twoich umiejętności i trochę od szczęścia.
Historie się nie powtarzają, a świat pamięta, jak się skończyły. Komu pomożesz albo kogo zawiedziesz, ten tego nie zapomni. A niedobita banda trafi się następnemu bohaterowi.








Brunna, Halvard, Dorrin, Ilsa i inni mieszkańcy czterech miast
Wokół każdego miasta leżą pierścienie ziem: im dalej, tym niebezpieczniej i bogaciej. Między miastami są bagna, rzeki i wzgórza. Za Czarnymi Górami leżą Darklands, wspólne dla wszystkich.


Góry. Ruda, kamień, węgiel. Tu zaczyna każdy bohater.

Pola. Zboże, wełna, skóra. Żelazo wozi się tu z daleka.

Las. Drewno, zioła, esencje.

Step. Skóry, kość, konie.
To dopiero początek mapy. Nowe ziemie i miasta otwierają się, gdy gracze odkrywają świat, a nowe rasy przychodzą z aktualizacjami.
Dzik i zbój przy drodze. Troll na przełęczy. Dalej ci, przeciw którym rusza cała okolica: smok, licz, kult. Wielkie zagrożenie pokonuje się w kilku podejściach, a nagrodą dzielą się wszyscy, którzy przyłożyli rękę.






Rasa daje ci umiejętności początkowe i jedną cechę na całe życie. Reszty uczysz się sam.
Cztery ekrany z działającego świata gry. Wszystko działa w przeglądarce, a bohater pracuje dalej, nawet gdy zamkniesz kartę.




Grać można za darmo. Premium kosztuje 4,99 USD miesięcznie: umiejętności uczą się półtora raza szybciej, mieszkańcy mają dla ciebie więcej zadań, a na rynku masz więcej miejsca. Obrażeń, szczęścia, łupów, srebra i przedmiotów nie da się kupić.
Przeglądarki. Gra działa na tej stronie, nic nie trzeba instalować. Aplikacja na telefon będzie później.
Tyle, ile dasz. Dziesięć minut: ustawiasz umiejętności, wysyłasz bohatera po rudę, bierzesz zadanie. Albo cały wieczór: zadanie rozgrywane osobiście, scena po scenie. Paska energii, który zabrania grać, nie ma.
Tak, za murami. Im niższe bezpieczeństwo ziemi, tym pewniej spotkasz tam innego bohatera. Pod samymi murami go nie ma.
Angielski, rosyjski, ukraiński, niemiecki, francuski, polski, hiszpański i portugalski.

Jeden bohater. Bez klasy.
Umiejętności trenują się, gdy cię nie ma.